| |
WZORZEC RASY
Grupa FCI: V - Szpice i psy ras pierwotnych
sekcja 4 - szpice europejskie.
Wzorzec FCI nr 97 z 05.03.1998
Kraj pochodzenia: Niemcy
Uzytkowanie: pies pilnujacy i towarzyski, bez prob pracy.
Krotki rys historyczny: Szpice niemieckie sa potomkami psa torfowego
epoki kamiennej Canis familiaris palustris Ruthimeyer oraz pozniejszego
"szpica z okresu domow na palach" i najstarsza rasa psow Europy Srodkowej.
Wiele innych ras wywodzi sie od nich. W krajach nie niemieckojezycznych
szpice wilcze nazywane sa Keeshond, a szpice miniaturowe Pomeranian.
Wrazenie ogolne: Szpice ujmuja piekna okrywa wlosowa,
sterczaca dzieki obfitemu podszerstkowi. Szczegolna uwage zwraca
obfita, grzywiasta kryza wokol szyi i puszysty ogon, noszony dumnie
nad grzbietem. Lisia glowa z zywymi oczyma i male, spiczaste,
blisko siebie osadzone uszy nadaja szpicowi charakterystyczny dla
niego zuchwaly wyglad.
Wazne proporcje: Stosunek wysokosci w klebie do dlugosci psa wynosi 1:1.
Zachowanie i charakter: Szpic niemiecki jest zawsze czujny, zwawy,
niezwykle przywiazany do swojego wlasciciela. Jest bardzo pojetny i
latwy do wychowania. Nieufnosc w stosunku do obcych i brak instynktu
mysliwskiego. Nie jest ani bojazliwy, ani agresywny.
Glowa:
Mozgoczaszka sredniej wielkosci, ogladana od gory najszersza w
czesci tylnej i zweza sie klinowato az do czubka nosa.
Stop srednio zaznaczony, wyrazny, ale nie urwany.
Trzewioczaszka: Nos okragly, maly, czysto czarny; ciemnobrazowy u
wszystkich szpicow brunatnych.
Kufa niezbyt dluga, ani gruba (toporna), ani zbyt spiczasta,
w dobrej proporcji do mozgoczaszki (u szpicow wilczych - keeshond,
szpicow duzych i srednich ok. 2 : 3, u szpicow malych i
miniaturowych -Pomeranian ok. 2:4. Wargi nie opadajace,
przylegajace ciasno nie tworza fald w kacikach fafli.
U szpicow wszelkich masci czarnopigmentowane, ale u brunatnych brazowe.
Szczeki/zeby: Szczeki normalnie rozwiniete, z pelnym zgryzem
nozycowym z 42 zebami zgodnie ze wzorem zebowym.
Gorny rzad siekaczy siega poza dolny bez szczeliny,
a zeby w szczece ustawione sa pionowo. U malych i miniaturowych
szpicow (pomeranian) tolerowany jest nieznaczny
ubytek przedtrzonowcow. U wszystkich szpicow dopuszczalny
jest zgryz cegowy.
Policzki lagodnie zaokraglone, nie wystajace.
Oczy sredniej wielkosci, migdalowate, ustawione nieco ukosnie,
ciemne. Powieki ciemnopigmentowane, u wszystkich szpicow brunatnych
ciemnobrazowe.
Uszy male, ustawione stosunkowo blisko siebie, osadzone wysoko,
trojkatne; noszone zawsze pionowo ze sztywnymi czubkami.
Szyja: sredniej dlugosci, osadzona szeroko na lopatkach,
lekko wysklepiona na karku, bez podgardla, okryta grzywiastym
kolnierzem wlosow.
Tulow: Linia gorna profilu zaczyna sie na czubku pionowo noszonych,
sterczacych uszu i lagodnym lukiem przechodzi w krotki, prosty grzbiet.
Sylwetke zaokragla puszysty, powiewajacy ogon, pokrywajacy
czesciowo grzbiet.
Klab/grzbiet: Wysoki klab przechodzi nieznacznie w krotkie, proste,
silne plecy.
Ledzwie krotkie, szerokie i silne.
Zad szeroki, krotki, nie opadajacy.
Klatka piersiowa gleboka, dobrze wysklepiona, przedpiersie dobrze rozwiniete.
Dolna linia profilu i brzuch: Klatka piersiowa siegajaca daleko,
brzuch tylko srednio podciagniety.
Ogon wysoko osadzony, sredniej dlugosci, przy nasadzie zwiniety
w gore i do przodu, ciasno przylegajacy do grzbietu, bardzo puszyscie
owlosiony. Dopuszczalna jest podwojna petla na koncu ogona.
Konczyny:
Konczyny przednie proste, raczej szeroko ustawione.
Lopatki dobrze umiesnione i ciasno polaczone z klatka piersiowa;
dlugie, ustawione skosnie do tylu. Niemal tak samo dlugie ramie
tworzy z lopatka kat ok. 90°.
Lokcie silne, przylegajace do klatki piersiowej, nie skrecone ani
na zewnatrz, ani do wewnatrz.
Przedramie sredniej dlugosci, w stosunku do tulowia krepe i niemal
proste, a bokach dobrze owlosione.
Srodrecze silne, sredniej dlugosci, ustawione pod katem ok. 90° do
prostopadlej.
Stopy przednie mozliwie male, okragle, z dobrze do siebie
przylegajacymi i wysklepionymi palcami, tzw. stopy kocie.
Pazury i poduszki stop czarne, u szpicow brazowych ciemnobrazowe.
Konczyny tylne bardzo silnie umiesnione i do stawu skokowego
w bujnych portkach. Ustawione prosto i rownolegle.
Udo/podudzie mniej wiecej rownej dlugosci.
Kolano silne, tylko umiarkowanie katowane, w ruchu nie skrecone
ani na zewnatrz, ani do wewnatrz.
Srodstopie sredniej dlugosci, bardzo silne i ustawione prostopadle do ziemi.
Stopy tylne mozliwie male, okragle, z dobrze do siebie
przylegajacymi i wysklepionymi palcami, tzw. stopy kocie i
z mocnymi poduszkami. Pazury i poduszki mozliwie ciemne.
Chod: Szpice niemieckie poruszaja sie prosto, plynnie,
sprezyscie, z dobrym odbiciem. Skora przylega ciasno do ciala,
nie tworzy fald.
Okrywa wlosowa: Wlos Szpice niemieckie maja podwojna okrywe
wlosowa: dlugie, proste, sterczace wlosy okrywowe i krotki,
gesty, waciasty podszerstek. Glowa, uszy, przody konczyn i
stopy maja wlos krotki i gesty (aksamitny), reszta ciala
pokryta jest dlugim, bujnym wlosem; wlos nie jest falisty,
ani kedzierzawy, ani kudlaty, na grzbiecie nie ma przedzialka.
Szyje i lopatki pokrywa gesta grzywa. Konczyny przednie z tylu
z obfitymi fredzlami, konczyny tylne od zadu do stawu skokowego
ubrane w obszerne portki, ogon puszysty.
Umaszczenie:
a) szpic wilczy - keeshond: szary,
b) szpic duzy: czarny, brazowy, bialy,
c) szpic sredni: czarny, brazowy, bialy, pomaranczowy, szary,
takze innej masci,
d) szpic maly: czarny, brazowy, bialy, pomaranczowy, szary, innej masci
e) szpic miniaturowy - pomeranian: czarny, brazowy, bialy, pomaranczowy,
szary, innej masci.
Szpic czarny: u czarno umaszczonego szpica zarowno podszerstek
jak i skora musza byc ciemno zabarwione, a masc psa musi byc lakowo czarna, bez bieli lub innych znamion.
Szpic brunatny (brazowy) winien byc rownomiernie ciemnobrazowo ubarwiony.
Szpic bialy ma miec wlos czysto bialy, bez jakichkolwiek zoltawych nalotow, wystepujacych szczegolnie czesto na uszach.
Szpic pomaranczowy ma byc masci rownomiernie jednolitej w srednim
odcieniu barwy.
Szpic szary (keeshond): srebrno-szary z czarnymi czubkami wlosow.
Kufa i uszy ciemno umaszczone; wokol oczu wyrazny rysunek z delikatnej,
czarnej linii, biegnacy ukosnie od zewnetrznego kata oka do nasady ucha oraz
z linii kreskowanych i cieniowan tworzacych krotkie, lecz wyraziste brwi.
Jasna grzywa i pierscien lopatek; konczyny przednie i
tylne srebrno-szare bez czarnych znamion ponizej lokcia czy kolana,
z wyjatkiem lekkiego kreskowania nad palcami, czubek ogona czarny,
spod ogona i portki jasnosrebrno-szare.
Szpice innej masci: pod okresleniem roznej masci znajduja sie
wszystkie odcienie, jak kremowy, kremowo-sable, pomaranczowo-sable,
czarny podpalany i psy srokate. Srokate musza miec barwe zasadnicza biala;
czarne, brazowe, szare i pomaranczowe plamy musza byc
rozrzucone po calym ciele.
Wielkosc i waga:
Wysokosc w klebie:
a) szpic wilczy (keeshond) 49 cm +/- 6 cm,
b) szpic duzy 46 cm +/- 4 cm,
c) szpic sredni 34 cm +/- 4 cm,
d) szpic maly 26 cm +/- 3 cm,
e) szpic miniaturowy 20 cm +/- 2 cm.
(osobniki ponizej 18 cm sa niepozadane).
Waga: Kazda wielkosc musi miec odpowiednia do niej wage.
Bledy: Kazde odchylenie od wymienionych wyzej punktow musi
byc uznawane za blad, ktorego ocena jest wprost proporcjonalna
do stopnia odchylenia.
Powazne bledy:
- bledy w budowie,
- zbyt plaska glowa, wyraznie jablkowata,
- nos, fafle, powieki barwy miesnej,
- braki w uzebieniu u szpicow wilczych (keeshond), szpicow duzych i srednich,
- oczy zbyt duze lub za jasne, oczy wypukle,
- bledy w aparacie ruchu,
- u szpicow wilczych braki rysunku pyska.
Bledy wykluczajace:
- nie zamkniete ciemiaczko,
- przodo- lub tylozgryz,
- ektropium lub entropium,
- obwisle uszy,
- wyrazne biale plamy u wszystkich innych szpicow niz biale.
Uwaga: Psy musza miec dwa w pelni wyksztalcone jadra,
znajdujace sie calkowicie w mosznie.
(fot. Urszula Mendak)
|
|
za jedna z najstarszych form psa domowego.